امصیا
لغت نامه دهخدا
امصیا. [ ] ( ص ) کسی که خداوند او را تقویت می دهد. ( از قاموس کتاب مقدس ). || ( اِخ ) چهار تن به این اسم بوده اند. 1- پادشاه هشتمین از پادشاهان یهودا و او پسر یوآش و جانشین وی بود و در سن 25 سالگی به تخت شهریاری استقرار یافت و مدت 29 سال یعنی از سال 804-775 ق. م. مسیح پادشاهی کرد. 2- مردی از بنی شمعون. 3- لاوی که زمان بودنش معلوم نیست. 4- کاهن گوساله زرینی که در بیت ایل بود و او همان است که در حضور یربعام درباره عاموص نبی سخن چینی نمود. ( از قاموس کتاب مقدس ). و رجوع به همین کتاب و عاموص شود.
دانشنامه آزاد فارسی
اَمَصیا ( ـ۷۸۳پ م)(Amaziah)
(در عبری به معنی«نیرویافته از خدا») شاه یهودا(۸۰۰ـ۷۸۳پ م). با پادشاهی های اَدومو اسرائیل جنگید. ادومیان را در ۷۹۸پ م شکست داد، ولی خود در ۷۹۵پ م مغلوب و اسیر یَهوآش، شاه اسرائیل، شد. سالیانی بعد توطئه گران در لاخیشاو را کشتند.
جمله سازی با امصیا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 عاموس (به عبری:עָמוֹס به معنی "یار") یکی از دوازده پیامبر کوچک در عهد عتیق و نویسنده کتاب عاموس بود. عاموس در تقوع یهودا بین بیتلحم و اورشلیم زاده شد. او دو سال قبل از وقوع زمینلرزه، در دوران سلطنت یربعام دوم بر قبایل اسرائیل و سلطنت عزیا بر یهودیه به پیامبری رسید. آغاز پیامبری او را در سال ۷۶۳ قبل از میلاد دانستهاند؛ و بنا به روایات پیش از آن چوپانی میکرده، گلهها را میچرانیده و انجیر مصری میفروخته است. عاموس در بیتئیل عبادتگاه مذهبی بنیاسرائیل خدمت میکرد. او بعدها به دسیسه در مقابل یربعام متهم شد و امصیا، کاهن اعظم یهود او را تهدید کرد. عاموس داوری امتهای ارام، فلسطین، صور، ادوم، عمون، موآب، یهودا و اسرائیل را اعلام کرد. و بت پرستی، تجملپرستی، گناه و رشوهخواری را محکوم نمود. عاموس پس از انجام مأموریتش به یهودیه بازگشت و در همانجا درگذشت.