الفاظ غریب

[ویکی فقه] الفاظ غریب، الفاظ دارای معنایِ غیر مانوس نزد عرف است.
الفاظ غریب که در مقابل الفاظ مشهور می باشد الفاظی است که معنای آنها نزد عرف ظاهر نمی باشد، به گونه ای که استعمال آنها در معانی خودشان مانوس نیست؛ یعنی برای یافتن معانی آنها باید به کتاب لغت رجوع نمود؛ برای مثال در عبارت «مالکم تکاکاتم علیّ کَتَکَاکُؤُکُم علی ذی جِنّة افرنقعوا عنّی؛ شما را چه شده است که دور من جمع شده اید، مانند جمع شدنتان بر سر فرد جن زده (دیوانه)، از من دور شوید».
← مثال
۱. ↑ کتاب التعریفات، جرجانی، محمد بن علی، ص۶۹.
منبع
فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۲۳۸، برگرفته از مقاله «الفاظ غریب».
...

💡 سلیمان میرزا در برابر روحانیون قشری و محافظه کار مجلس موضع می‌گرفت. هنگامی که لایحه استخدام قضات در مجلس طرح شد، صدرالعلماء نماینده شیراز در نطقی پرحرارت و خشم آلود گفت: «لیسانس؟ من معنی این لیسانس را نفهمیدم. آقایان، مدعی‌العموم مداخله در عرض و ناموس مسلمان‌ها می‌کند … مدعی‌العموم باید دارای مقامی باشد که در کتب فقها برای ولایت مسلمین معین شده‌است … آقایان این مملکت کی است؟ ما کی هستیم؟ آخر باید فکر کرد مگر می‌شود همیشه با یک الفاظ غریب مسلمین را خفه کرد»؟ سلیمان میرزا وسط حرفهای او گفت: «این‌طور نیست مهمل می‌گویی».

💡 «لیسانس؟ من معنی این لیسانس را نفهمیدم. آقایان، مدعی‌العموم مداخله در عرض و ناموس مسلمان‌ها می‌کند... مدعی‌العموم باید دارای مقامی باشد که در کتب فقها برای ولایت مسلمین معین شده است... آقایان این مملکت کی است؟ ما کی هستیم؟ آخر باید فکر کرد مگر می‌شود همیشه با یک الفاظ غریب مسلمین را خفه کرد»؟ سلیمان میرزا وسط حرفهای او گفت: «این طور نیست مهمل می گویی».