[ویکی فقه] الفاظ خاص قرآن. الفاظ خاص قرآن، الفاظ وضع شده در لغت برای فرد یا عنوان مشخص را می گویند.
«لفظ خاص» لفظی است که در اصل لغت برای دلالت بر یک فرد (مثل محمد و موسی) یا واحد نوعی (مثل رجل) یا افراد محصور از جهت عدد و کم (مثل اثنین، عشره، الف، قوم، امت، طائفه و فریق) وضع شده باشد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مبلّغ بايد در سخنان خود از زيباترين و شيواترين الفاظ استفاده كند و چنان رسا سخنبگويد كه مطلب را به بهترين نحو ممكن به مخاطب خود برساند.
💡 اذان و اقامه از جنس خود فرائض يوميه و نمازهاى پنجگانه است. منشأ آن نيز همان منشأفرائض است. اين مطلب را كسانى كه با طرز اداى الفاظ و معانى، آشنايى دارند و ازبكار بردن اسلوبهاى بزرگان و هدفهاى ايشان آگاهند، به خوبى مى دانند.
💡 در کتب تصوف همچون حلیة الاولیاء، احیا علوم الدین و رساله قشیریه با الفاظی شبیه بدین قید شدهاست.
💡 در نتيجه همين الفاظ وقتى از ذهن هاى افراد مختلف عبور مى كند، هر ذهنى از آن الفاظچيزهاى مى فهمد، كه عينا مانند كف سيل، مقصود اصلى نيست.
💡 حالى كه الفاظ آيه عام است، و هيچ گونه دليلى بر اين تخصيص نيست، هر چند(مسجد الحرام ) كه بزرگترين مسجد اسلامى است در رديفاول قرار گرفته، و در آن روز كه آيات نازل شد، بيشتر آن مسجد در نظر بود، ولىاين دليل تخصيص مفهوم آيات نمى شود.
