اشتکار

لغت نامه دهخدا

اشتکار. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) اشتکار ضرع؛ پرشیر شدن پستان. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || اشتکار نخل؛ شکیر برآوردن آن. ( منتهی الارب ). اشتکار درخت؛ شکیر برآوردن آن. ( اقرب الموارد )؛ برگ ریزه برآوردن آن. ( منتهی الارب ). || اشتکار کَرْم ( مو )؛ بردمیدن نهال آن از شاخ وی. ( منتهی الارب ). || اشتکار آسمان؛ نیک باریدن آن. ( منتهی الارب )؛بشدت باریدن آن. ( ازاقرب الموارد ). || اشتکار بادها؛ باران آوردن آنها. ( از اقرب الموارد ).

جمله سازی با اشتکار

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 و متغیرهای مکملش، نمایش می‌دهد. متغیرهای اشتکار نمایشی اتصالی از نسبیت عام کانونیک عرضه می‌کنند که منجر به نمایش حلقه‌ای نسبیت عام کوانتومی شد. این متغیرها در سال ۱۹۸۶ توسط اَبهِی اَشتِکار معرفی شدند.

💡 ابهی واسانت اشتکار (به انگلیسی: Abhay Vasant Ashtekar) (۵ ژوئیهٔ ۱۹۴۹ ‏(۷۵ سال)) فیزیکدان نظری هندی است. به عنوان پدیدآورنده متغیرهای اشتکار، او یکی از بنیانگذاران گرانش کوانتومی حلقه و زیر شاخه آن کیهان‌شناسی کوانتومی حلقه شمرده می‌شود. در سال ۱۹۹۹ اشتکار و همکارانش موفق به محاسبه انتروپی یک سیاهچاله شدند که با پیش‌بینی استیفن هاوکینگ در سال ۱۹۷۴ همخوانی داشت. راجر پنروز نگرش اشتکار به گرانش کوانتومی را «مهمترین تلاشها در کوانتایی سازی نسبیت عام» خوانده‌است.

کونی یعنی چه؟
کونی یعنی چه؟
حریص یعنی چه؟
حریص یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز