اخذل

اخذل. [ اَ ذَ ] ( ع ن تف ) نعت تفضیلی از خَذْل و خِذلان. خاذل تر. مخذول تر.

خاذل تر

💡 بعد با صداى بلند فرمود: الست اولى بكم من انفسكم آيا برشما از وجودتانمقدمتر نيستم ؟ گفتند: اللهم بلى. در همان حال بدون فاصله بازوان على عليه السلام راگرفته و بلند كرد، به طورى كه سفيدى زيربغل هر دو ديده شد و فرمود: فمن كنت مولاه فهذا على مولاه اللهموال من والاه و عاد من عاداه انصر من نصره و اخذل من خذله

💡 الله اكبر على اكمال الدين و اتمام النعمة و رضى الرب برسالتى و بالولاية لعلىمن بعدى ثم قال من كنت مولاه فعلى مولاه اللهموال من والاه و عاد من عاداه و انصر من نصره و اخذل من خذله.

💡 اللهم وال من والاه، و عاد من عاداه، و احب من احبه، و ابغض من ابغضه، و انصر مننصره، و اخذل من خذله، و ادر الحق معه حيث دار، الا فليبلغ الشاهد الغايب.

💡 21- الست اولى بكم من انفسكم ؟ قالوا: بلىقال (ص ) فمن كنت مولاه فهذا على مولاه اللهم وال من والاه و عاد من عاداه وانصر من نصره و اخذل من خذله... احتجاج طبرسى، ص 69، ج 1.

💡 و بعد از این محمد خطبه‌ای خواند و در بین خطبه اینگونه گفت: من کنت مولاه فهذا علی مولاه---اللهم والِ من والاه وعاد من عاداه و انصر من نصره و اخذل من خذله.

💡 سپس به على عليه السلام فرمود: على جان برخيز. و او را در طرف راست خود قرار داد ودستش را گرفت و بلند كرد تا سفيدى زيربغل هر دو پديدار گشت. سپس فرمود: من كنت مولاه فعلى مولاه اللهم وال من والاه و 0عاد من عاداه و انصر من نصره و اخذل من خذله. بدانيد اى مردم، خداوند اورا به عنوان ولى و امام مفترض الطاعه بر مهاجرين، انصار و بره هر شهرى و باديهنشين و بر عرب و عجم، برده و آزاد و بزرگ و كوچك قرار داده است.