مرضو

مرضو. [ م َ ض ُوو ] ( ع ص ) نعت مفعولی است از مصدر رضا، با باز گرداندن واو به اصل خود. خوش و پسندیده. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). مَرضی. و رجوع به مرضی شود.

💡 مؤ من بداند خدا هر تقدير براى او كرده است از فقر و غنا و موت و حيوة و سلامتى و مرضو... همه خير اوست.

💡 خدايا، به حق محمد و اهل بيتش آنرا شاخصى نافع و رزقى واسع و شفاء از هر درد و مرضو آفت و عيب و سبب بهبودى تمام دردها قرار بده، به درستى كه تو بر هر هر چيزىقادر و توانا مى باشى.

💡 براى اين بود كه خداوند القاى شيطان را آزمونى براى آنها كه در قلبشان بيمارى استو آنها كه سنگدلند قرار دهد) (ليجعل ما يلقى الشيطان فتنة للذين فى قلوبهم مرضو القاسية قلوبهم ).