لغت نامه دهخدا
( مجربة ) مجربة. [ م ُ ج َرْ رَ ب َ ] ( ع ص ) مؤنث مجرب. ج، مجربات. رجوع به مجرب و مجربات شود. || دراهم مجربة؛ دراهم موزون. ( منتهی الارب )( از اقرب الموارد ). درمهای موزون. ( ناظم الاطباء ).
مجربه
جمله سازی با مجربه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 شيخ بهائى در كتاب مفتاح الفلاح از كتاب كافى شيخ محمد بن يعقوب كلينىنقل كرده كه از حضرت صادق عليه السلام روايت نموده هر كه وقت خوابيدن آيه آخرسوره كهف را بخواند هر ساعتى كه بخواهد بيدار شود و نيت داشته باشد بيدار مى شود.شيخ فرموده كه اين از اسرار و عجيبه مجربه است كه شكى در آنها نيست.
💡 مولف گويد مناسب ديدم براى تكثير فايده نقل نمايم بعض ادعيه و اذكار موجزه و خواصبعض سوره قرآنيه و ختومات مجربه كه خواندن آنها هميشه او قات مناسب ومشتمل بر آثار و فوائد بسيار است
💡 در يكى از ختومات مجربه پس از چهارده معصوم عليه السلام، حضرت ام البنين عليهالسلام را نيز وسيله تقرب به درگاه خداوند قرار مى دهند و حاجت خود را مى گيرند.طريقه آن ختم در كتاب مجموعه علم جفر به اين صورت ذكر شده است:
