مانیذ

مانیذ. ( معرب،اِ ) مفرد موانیذ است. ادی شیر گوید: مانیذ الجزیه، بقیت آن، مأخوذ از «مانیده » است به معنی باقی. ( از حاشیه المعرب جوالیقی ص 325 ). و رجوع به مانید شود.

مفرد موانیذ است

💡 اساس طبع ثنایست، بل قوی‌تر ازان ز آلت سخن آمد همی همه مانیذ