قلعه دار

قلعه دار. [ ق َ ع َ / ع ِ ]( نف مرکب ) قلعه دارنده. قلعه بان. دژبان:
قلعه داران خزینه ها بردند
قلعه را با کلید بسپردند.نظامی.

( صفت ) محافظ قلعه دژبان کوتوال. یا قلعه دار سپهر. آفتاب خورشید.

💡 بخدمت قلعه داران رو نهادند کلید قلعه ها بوسیده دادند

💡 که گفتش کزین قلعه داری نشان؟ که بالیده بر خویشتن آسمان

💡 گر از آهنین قلعه داری پناه مباش ایمن از ناوک دادخواه

💡 برخورد یارب ازین دولت که تا دامان حشر ختم شد مردانگی از قلعه داران بر اتار