غف

غف. [ غ َ ] ( اِ ) موی درهم پیچیده و مجعد. ( از برهان قاطع ). موی مجعد باشد. ( فرهنگ اوبهی ). موی جعد باشد. ( معیار جمالی شمس فخری ). || هرچیز محکم و استوار و سخت و هنگفت و بسته. ( ناظم الاطباء ).
غف. [ غ َف ف ] ( ع اِ ) برگ خشک شده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). برگ تری که خشک شود. ( از اقرب الموارد ). || ( مص ) به حیله به دست آوردن. به دست آوردن از راه ملایمت و زبردستی، مثلاً در مورد جلب توجه نیک کسی استعمال کنند. || گول زدن. فریفتن. || دسیسه کردن. توطئه کردن. اسباب چینی کردن. || منحرف کردن. پرسیدن برای غافلگیر کردن. ( دزی ج 2 ص 217 ).
غف. [ غ ُف ف ] ( ع اِ ) قوت روزگذار. ( ناظم الاطباء ) در فرهنگها به این معنی غُفَّة آمده است. رجوع به غُفَّة شود.

قوت روز گذار

💡 نميدانم عثمان بچه جراءت و جسارتى ابوذر غفارى را كه از اصحاب خاص و برگزيدهرسول اكرم (ص ) بود تا اين اندازه مورد اهانت و ظلم خود قرار داد، آيا ابوذر بجزراستگويى و حقيقت پرستى و امر بمعروف گناه ديگرى داشت ؟ آيا ابوذر چه جنايتىكرده كه مستحق اينگونه تبعيد باشد؟ آرى ابوذر غفارى كوچكترين اضطراب و تزلزلىبخود راه نداده، و در بيابان خشك و گرم ربذه جان شيرين خود را بجان آفرين تسليمنموده و باقيماندگان خود را بخدا سپرد، ولى عثمان بن غفان ميباشد در محكمه خود راقطعى ببيند.

💡 طرب‌کن ای حباب از ساز غف‌لت که ‌گر واشد مژه ‌کام نهنگ است