عمادالدوله

عمادالدوله. [ ع ِ دُدْ دَ ل َ ] ( اِخ ) ابراهیم طفغاج بن نصر، مکنی به ابوالمظفر و ملقب به عمادالدولة. از سلاطین ایلک خانیه ترکستان. رجوع به ابراهیم طفغاج و آل افراسیاب و عمادالدوله ایل»خانی شود.
عمادالدوله. [ ع ِ دُدْ / دَ ل َ ] ( اِخ ) ابوالخیر. وی پدر خواجه رشیدالدین فضل اﷲ همدانی، وزیر غازان خان و اولجایتو است. رجوع به تاریخ مغول اقبال ص 488 و ذیل جامعالتواریخ رشیدی، تألیف حافظ ابرو ص 41 شود.
عمادالدوله. [ ع ِ دُدْ دَ ل َ ] ( اِخ ) ابوکالنجار ( یا کالیجار ) مرزبان بن سلطان الدوله شجاع بن بهاءالدوله دیلمی، ملقب به عزالملوک عمادالدوله یا عمادلدین اﷲ یا عماددین اﷲ. هفتمین تن از دیالمه فارس. رجوع به ابوکالنجار ( مرزبان بن سلطان الدوله... ) و عماد لدین اﷲ شود.
عمادالدوله. [ ع ِ دُدْ دَ ل َ ] ( اِخ )بوزان بن الفقشت. حاکم قزوین. وی غلام زاده سلطان ملکشاه سلجوقی بود و پس از اینکه فخرالمعالی شرفشاه بن محمدجعفر در سال 484 هَ. ق. درگذشت، این عمادالدوله به حکومت قزوین منصوب گشت و با پسرش الفقشت، مجموعاً پنجاه ویک سال حکومت کردند. ( از تاریخ گزیده حمداﷲ مستوفی چ نوائی ص 796 ).
عمادالدوله. [ ع ِ دُدْ دَ ل َ ] ( اِخ ) تورانشاه بن قاورد سلجوقی، ملقب به عمادالدوله و محیی الدین. چهارمین از سلاجقه کرمان است. رجوع به عمادلدوله سلجوقی شود.
عمادالدوله. [ ع ِ دُدْ دَ ل َ ] ( اِخ ) عبدالملک بن احمدبن یوسف بن احمد جذامی ملقب به عمادالدوله. از امرای دولت هودی. رجوع به عمادالدوله هودی شود.
عمادالدوله. [ ع ِ دُدْدَ ل َ ] ( اِخ ) علی بن بویه دیلمی. اولین از دیالمه ٔفارس. رجوع به عمادالدوله دیلمی ( علی بن... ) شود.
عمادالدوله. [ ع ِ دُدْ دَ ل َ ] ( اِخ ) قاوردبیک بن چغری بیک، مشهور به قراارسلان و ملقب به عمادالدین یا عمادالدولة. اولین تن از سلاجقه کرمان. رجوع به قاورد ( ابن چغری بیک... ) و قراارسلان ( عمادالدوله... ) شود.
عمادالدوله. [ ع ِ دُدْ دَل َ ] ( اِخ ) محمدبن محمودبن سبکتکین، ملقب به عمادالدوله. رجوع به عمادالدوله غزنوی ( محمدبن... ) شود.
عمادالدوله. [ ع ِ دُدْ دَ ل َ ] ( اِخ ) مسعودبن ابراهیم بن مسعودبن محمودبن سبکتکین، ملقب به عمادالدوله. رجوع به عمادالدوله غزنوی ( مسعودبن... ) شود.

بویی. علی بو بویه از امیران آل بویه ( جل.۳۲٠ ه.ق./ ۹۳۲ م.- ۳۳۸ ه.ق / ۹۴۲ م.ف. ۳۳۸ ه.ق. ) بویه سه پسر داشت بنامهای علی حسین احمد که در خدمت ماکان کاکی در آمدند و پس از شکست ماکان از مرد آویج خدمت مرد آویج را قبول کردند. مرد آویج حکمرانی کرج را بعلی ( عماد الدوله ) واگذار کرد. علی نسبت باهالی کرج کمال محبت را نمود و قصد تسخیر اصفهان کرد و پس از مغلوب نمودن این یاقوت وارد آن شهر شد ( ۳۲۱ ه.ق. ). مرد آویج برادر خود را بدفع علی فرستاد. عماد الدوله اصفهان را ترک کرده به ارجان رفت و آنجا را بدون جنگ گرفت. در ابتدای سنه ۳۲۲ ه.ق. جنگی میان عمادالدوله و یاقوت رخ داد. یاقوت بکلی مغلوب و منکوب گردید. عمادالدوله پایتخت خود را شیراز قرار داد و در ۳۳۸ ه.ق. دارفانی را وداع کرد و چون فرزند نداشت پسر رکن الدوله حسن را موسوم به [ فناخسرو ] ملقب بعضدالدوبه ولیعهد خویش ساخت و پس از فوت عمادالدوله عضدالدوله جانشین وی شد.
محمد بن محمود بن سبکتکین ملقب به عماد الدوله

💡 على - عماد الدوله - پسر بزرگ ابوشجاع، نخستين پادشاه از سلسلهآل بويه است، كه در زمان پادشاهى مرداويج، به فرماندهى كرخ از توابع خوزستانمنصوب گرديد. و پس از در گذشت مرداويج، على عمادالدوله با همكارى سپاهيان ديلمى ودو برادرش، شهرهاى اصفهان و شيراز و خوزستان را به تصرف خود در آورد و حكومتمقتدرى را تشكيل داد و مدت شانزده سال و شش ماه پادشاهى كرد و درسال 338 هجرى در شهر شيراز بدرود حيات گفت.

💡 در زمان حکومت عمادالدوله‌میرزای دولتشاه قاجار در کرمانشاه، بر روی این تپه کاخی ساخته‌شد که با نام کاخ یا عمارت عمادیه نام‌گذاری شد و از آن به بعد این تپه را به نام آن کاخ، عمادیه نامیدند. کاخ عمادیه در دورۀ پهلوی تخریب شد.

💡 در پی قتل مرداویج در سال ۳۲۳ه‍.ق / ۹۳۵م و فروپاشی سپاه و دربار وی، حسن با دادن رشوه به محافظانش از زندان گریخت و به نزد عمادالدوله بازگشت. در این هنگام عمادالدوله در فارس بود و با تسخیر بقایای قلمرو مرداویج عملاً پادشاهی آل بویه را پایه‌گذاری کرده بود.

💡 بدیع‌الملک میرزا عمادالدوله شاهزاده قاجار و پسر امام‌قلی میرزا عمادالدوله بود. او ابتدا لقب «حشمت‌السلطنه» داشت و پس از فوت پدرش لقب او را که «عمادالدوله» بود به ارث برد. دو بار در فاصله‌ی سال‌های ۱۲۹۲–۱۲۹۳ قمری و ۱۲۹۷–۱۲۹۸ قمری حاکم کرمانشاه و کردستان بود. از ۱۳۰۵ تا ۱۳۰۶ قمری نیز حکومت یزد را برعهده داشت.

💡 آل بويه كه سلطنت آنها از سنه 322 آغاز شد، حدود 126سال حكومت آنان ادامه داشت. از بزرگترين و خوش سلوك ترين آنها نسبت به مذهب تشيعو رعيت، عمادالدوله (ابوالحسن على بن يويه ) بود، كه نهسال حكومت كرد (متوفى 338).