شنوکه

( شنوکة ) شنوکة. [ ش َ ک َ ] ( اِخ )کوهی است و جمع آن شنائک است به اعتبار اجزای آن. ( منتهی الارب ). کوهی است به بدر. ( از معجم البلدان ).

💡 وین بوالعجبی شنوکه در کوره عشق چون خس که در افتد اندر آتش سوزد

💡 گفتا ز اهل هوشی دانم‌که پرده پوشی عذری شنوکه تا لب بگشایی آفرین را