زمین قابل کشت

💡 تنها ۲٫۹۱ درصد از یمن زمین قابل کشت تلقی می‌شود و در کمتر از ۰٫۶ درصد از اراضی محصولات دائمی کاشته می‌شود. حدود ۶٬۸۰۱ کیلومتر مربع از زمین‌ها آبیاری می‌شود. طبق اعلام سازمان ملل، یمن ۱۹ هزار و ۵۵۰ کیلومتر مربع جنگل و درختزار دارد که تقریباً ۴ درصد از کل مساحت کشور را تشکیل می‌دهد.

💡 بوروندی دارای ذخایر نیکل، اورانیوم، اکسیدهای کمیاب زمین، زغال سنگ نارس، کبالت، مس، پلاتین (هنوز مورد بهره‌برداری قرار نگرفته)، وانادیوم، نیوبیوم، تانتالیم، طلا، قلع، تنگستن، کائولن و سنگ آهک است. همچنین زمین قابل کشت و پتانسیل برق‌آبی نیز وجود دارد. ۲۱۴٫۳ کیلومتر مربع از اراضی بوروندی آبیاری می‌شود.

💡 منابع طبیعی جزایر شامل نیروگاه‌های آبی و زمین‌های کشاورزی است. تنها ۱۰ درصد از زمین قابل کشت است، ۱۸ درصد شامل محصولات دائمی، ۵ درصد به عنوان مراتع دائمی، ۳۶ درصد جنگل و ۳۱ درصد باقی‌مانده در فعالیت‌های مختلف دیگر استفاده می‌شود (بر اساس برآورد سال ۱۹۹۳). بر اساس همین برآورد، شش مایل مربع زمین زیر کشت آبی است.

💡 رودهای مهم آن راین و سامینا است. این کشور آب و هوای آلپی معتدل دارد، البته دارای زمستان‌هایی بسیار سرد و تابستان‌هایی خنک است. منابع طبیعی آن ظرفیت نیروی برق‌آبی و زمین‌های قابل کشت است. زمین قابل کشت در این کشور ۲۴ درصد، جنگل‌ها ۳۵ درصد و علفزار ۱۶ درصد است. (برآورد ۱۹۹۳).

💡 بخش عمده مصر را بیابان تشکیل می‌دهد. ۳۵٬۰۰۰ کیلومتر مربع - ۳٫۵٪ - از کل مساحت زمین قابل کشت و سکونت دائمی است. بیشتر این کشور در نوار وسیعی از بیابان قرار دارد که از ساحل اقیانوس اطلس آفریقا در سراسر قاره به سمت شرق و جنوب غربی آسیا امتداد می‌یابد.