زمین غیر قابل کشت
زمین غیر قابل کشت به زمینهایی اطلاق میشود که به دلیل شرایط نامناسب مانند شوری، خشکسالی، فرسایش یا آلودگی قادر به کشت محصولات کشاورزی نیستند و نمیتوان از آنها بهرهبرداری زراعی کرد.
مترادفها
زمین بایر، زمین بی مصرف
متضادها
قابل کشت، زراعی، آباد