روزی خواره. [ خوا / خا رَ / رِ ]( نف مرکب ) روزی خوار. روزی خورنده: یکی روزی خواره بود و یکی روزی دهنده. ( قابوس نامه ). روزی آن است که روزی به روزی خواره دهی. ( قابوس نامه ). پیره زنی زن حاتم را گفت حاتم روزی چه مانده است گفت حاتم روزی خواره بود روزی ده اینجاست نرفته است. ( تذکرة الاولیاء عطار چ استعلامی ص 299 ). و رجوع به روزی خوار شود.
روزی خوار. روزی خورنده
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ربودن همچو موران دانه تاچند از دهان هم؟ چه جویی روزی خودراز روزی خواره دیگر؟
💡 دل مخور ز اندیشه روزی که گندم از زمین سینه چاک از شوق روزی خواره می آید برون
💡 می دواند آدمی را حرص بر گرد جهان ورنه گندم سینه چاک از بهر روزی خواره است
💡 چون فرستادی دو روزی خواره را روزنی باید من بیچاره را
💡 چون حاتم رفت پیرزنی مر زن حاتم را گفت: حاتم روزی تو چه مانده است؟گفت: حاتم روزی خواره بود، روزی ده اینجاست نرفته است.
💡 چو من از غیب روزی خواره باشم چرادر بند هر بیچاره باشم
