رعبا

رعبا. [ رَ ] ( اِخ ) موضعی است. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). نام چاهی در شعر کثیر. ( از معجم البلدان ).

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
رعب (۵ بار)

💡 لو اطلعت عليهم لوليت منهم فرارا و لملئت منهم رعبا (823) اگر مطلعشوى بر ايشان و نظر كنى بسوى ايشان هر آينه پشت خواهى كرد و خواهى گريخت ازايشان و هر آينه مملو خواهى شد از ترس ايشان براى مهابتى كه خدا در ايشان قرارداده است، يا براى عظمت جثه و باز بودن ديده هاى ايشان، يا براى وحشت مكان ايشان

💡 و تـحـسـبـهم ايقاظا و هم رقود... لو اطلعت عليهم لوليت منهم فرارا و لملئت منهم رعبا (آيه18 ).