راگس

راگس. [ گ ِ ] ( اِخ ) رگ. نام قدیم شهر ری. داریوش در کتیبه بیستون شهر ری را رَگ َ نامیده،در اوستا هم نام آن چنین است و نویسندگان قدیم نام آن را راگس ضبط کرده اند. ( ایران باستان ج 3 ص 2216 ).

نام قدیم شهر ری

راگِس (Rhages)
(یا: راگای؛ رگها) شهر قدیم، در سرزمین ماد یا ری باستان، در جنوب تهران و شمال شهر کنونی ری. به سبب ارتباط میان شرق و غرب ایران اهمیت فراوانی داشت. اسکندر مقدونی هنگام تعقیب داریوش سوم، از این شهر بازدید و سلوکوس اول آن را تجدید بنا کرد. در زمان اشکانیان به آرساکیا معروف بود. یزدگرد سوم ساسانی هنگام فرار از اعراب مسلمان، از ری گذشت و به روایتی مقبرۀ بی بی شهربانو متعلق به دختر اوست که با حسین بن علی (ع) ازدواج کرده بود. در سال های ۱۸ تا ۲۴ق، به تصرف مسلمانان درآمد و مهدی، خلیفۀ عباسی، آن را تجدید بنا کرد؛ پسرش، هارون الرشید، در همین شهر زاده شد. ری در جنگ شیعه و سنی، که در ۵۶۴ش روی داد، آسیب فراوانی دید و مغول ها آخرین ضربه را بر آن وارد و شهر را ویران (۵۹۸ش) و مردمِ آن را قتل عام کردند. خرابه های ری در جنوب تهران دیده می شود.

💡 این هنرمند با همراهی همسرش با راه‌اندازی یک مدرسهٔ هنری در سال ۱۹۷۶، به ایجاد نسل جدیدی از هنرمندان کتاب‌های مصور کمک کرد و دانشجویانی از سراسر جهان را در دوره‌های سه‌ساله آموزش داد. آماندا کانر، تام مندارک، راگس مورالس از جمله این هنرمندان هستند.