دوستداری

دوستداری. ( حامص مرکب ) محبت و مودت و دوستی و مهربانی. ( ناظم الاطباء ). ولاء. ولاءة. ( منتهی الارب ). حب. ود. محبت. ( یادداشت مؤلف ): و از همه ملوک اطراف بزرگتر است به پادشایی و... دوستداری دانش. ( حدود العالم ).
بدان دوستداری و آن راستی
چرا جست جانش ره کاستی.فردوسی.به خنده به شیرین چنین گفت شاه
کز این زن جز از دوستداری مخواه.فردوسی.بنمای دوستداری بفزای خواستاری
زیرا که خواستاری باشد ز دوستداری.منوچهری.بدین سختی چه باید مهرکاری
بدین سختی چه باید دوستداری.( ویس و رامین ).وفا کردند و از بندگی و دوستداری هیچ باقی نماندند. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 40 ). گفت: حاجب آن کرد که از خیر و دوستداری وی چشم داشتم. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 46 ). در روزگار پدرم رنجها بسیار کشیدی در هوا و دوستداری ما. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 46 ).
ما را تو به هر صفت که داری
دل کم نکند ز دوستداری.( از سندبادنامه ص 91 ).چنین آید ز یاران شرط یاری
همین باشد نشان دوستداری.نظامی.ز گنج افشانی و گوهرنثاری
به جای آورد رسم دوستداری.نظامی.آن یار که عهد دوستداری بشکست
می رفت و منش گرفته دامن در دست.سعدی.زد نعره که این نه دوستداری است
آزردن دوستان نه یاری است.امیرخسرو ( از امثال و حکم ).رجوع به دوستدار و دوست داشتن شود.
- دوستداری کردن؛ محبت و مهربانی نمودن:
که تا تو همی دوستداری کنی
به هر کار و هر جای یاری کنی.فردوسی.

دوستاری دوستی علاقه مندی.

💡 تو تا باشی هوا را دوستداری ابی مغزی و عین پوست داری

💡 درین منزل نبینی دوستداری که گر کاری فتد آید به کاری

💡 وگر خود دوستداری زین مزن دم که این سرّ کس نیابد جز که محرم

💡 ز عشق او چرا پس بیقراری بگو تا از کجاست این دوستداری

💡 نخستین شمایید مهمان ما که من دوستداری کنم با شما