ده بکری

ده بکری. [ دِه ْ ب َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان مرغک بخش راین شهرستان بم. واقع در 75هزارگزی جنوب راین. سکنه آن 1887 تن می باشد. آب آن از قنات و چشمه و رودخانه تأمین می شود. راه شوسه دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8 ).

دِهْبَکْری
از طوایف کُرد یک جانشین ناحیۀ بوکان در ساوجبلاغ مکری (مهاباد)، متشکل از تیره های شیخ آقایی، سلیمان آقایی، عباس آقایی، محمدآقایی و معروف آقایی. احتمالاً دهبکری ها پیش از ورود مکری ها در این ناحیه سکونت داشتند. با این همه، از مهاجرت دهبکری ها در عهد کریم خان زند از دیاربکر به خاک مکری یاد شده است. با این که میان طوایف مکری و دهبکری وصلت ها و نسبت های خانوادگی برقرار بود، اما غالباً میانشان ستیز و رقابت درمی گرفت. در این جنگ ها، طوایف بیران متحد دهبکری ها بودند. این مردم در شورش های شیخ عبیدالله شمزینی شرکت داشتند (۱۲۹۷ق)، اما پس از کشتارهای میاندوآب، از جمع پیروان او خارج شدند. خانوادۀ ایلخانی زادۀ بوکان، از سرکردگان طایفۀ دهبکری، در تشکیل جمهوری مهاباد شرکت داشتند. عبدالرحمان ایلخانی زاده وزیر خارجه و اسماعیل ایلخانی زاده وزیر راه جمهوری مهاباد بودند.

💡 تپه ساری قامیش ۲ مربوط به هزاره اول قبل از میلاد - سده‌های ۳ تا ۴ ه.ق است و در شهرستان بوکان، بخش سیمینه، دهستان بهی ده بکری، ۱ کیلومتری غرب روستای ساری قامیش واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۷۶۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.