سادات بابلکانی

سادات بابلکانی. [ت ِ ب ُ ] ( اِخ ) خاندانی است که در قرن نهم در ده کوسان مازندران اقامت داشته اند. ( ترجمه مازندران و استرآباد رابینو ص 170 ). جغرافیای سیاسی کیهان ص 76 ).

خاندانی است که در قرن نهم در ده کوسان مازندران اقامت داشته اند

💡 قلعه شاه نشین، بقعه سادات بابلکانی،آتشکده کاووس، کوسان چشمه، بیت آیت الله کوهستانی، گلدسته تاریخی، محراب مسجد جامع، دره نَمداری، خانه تاریخی حاج کوسانی، تپه کش، درِه پِی، گت تپه کش، از جمله اماکن تاریخی و توریستی این روستا هستند.

💡 رابینو آرد:دِه کوسان که کنار رودخانه کوسان در چهار میلی غربی اشرف می‌باشد. ابن اسفندیار می‌نویسد: کوسان در پای قلعهٔ آب دارا واقع بود. این قلعه بدون شک همان قلعهٔ دارا (دز دارا) است که نزدیک آن قریه مرزن آباد واقع بوده و گفته‌اند طوس نوذر که فرمانده لشکر کیخسرو بود قصبه ای در پنجاه هزار ساخت در محلی که معروف به کوسان بود آن را طوسان نامید. محل قلعه ای که او ساخته بود هنوز تا زمان ابن اسفندیار در هنگامی که لومان دون خوانده می‌شد معلوم بود. کیوس جد باو (باقر) در این نقطه آتشکده ای ساخت. کوسان در قرن نهم هجری اقامتگاه سادات بابلکانی بود. (مازندران و استرآباد رابینو ترجمهٔ وحید مازندرانی ص۲۱۵) از آثار به جای مانده تاریخی به دست می‌آید که مردم طبرستان در زمان ساسانیان پیرو دین زرتشت بوده‌اند. در کوهستان نیز آتشکده‌ای از دوره ساسانیان به جا مانده‌است که بنای آن را به «کیوس جدباو» نسبت داده‌اند. در زمان قبادِ ساسانی چند جای از مازندران و طبرستان آباد شد و از آن جمله آتشکده شهر کوسان بود که به دست کیوس فرزند بزرگ قباد و برادر انوشیروان در موقع حکمرانی او در قسمت طبرستان و مازندران بنیاد گردید. نقطه‌ای که آتشکده ساخت هنوز بقایای آن در روستای کوهستان (وجود دو قلعه تاریخی در ضلع جنوبی) باقی است و به همان نام خوانده می‌شود.