لغت نامه دهخدا
دم شمردن. [ دَ ش ِ / ش ُ م َ /م ُ دَ ] ( مص مرکب ) شمار انفاس داشتن. || کنایه از ایام بسر کردن است. ( آنندراج ):
به آسان شماری دمی می شمار
که آسان زید مرد آسان گزار.نظامی.- دم شمردن بر کسی؛ حساب عمر و زندگی وی کردن:
که بر تو دم شمرده ست و ببسته
خدای کردگارغیب دانت.ناصرخسرو.و رجوع به ماده دم شود.