لغت نامه دهخدا
دلگه. [ دَ گ َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان بهمنشیر، بخش مرکزی شهرستان آبادان. واقع در 10هزارگزی جنوب خاوری آبادان کنار رودخانه بهمنشیر، با 400 تن سکنه. آب آن از رود بهمنشیر، و راه آن در تابستان اتومبیل رو است. ساکنان آن از طایفه محیسن هستند. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6 ).