داستان گفتن

داستان گفتن. [ گ ُ ت َ ] ( مص مرکب ) امتثال. ( منتهی الارب ). مثل آوردن. حکمت گفتن. مثل زدن:
سزد گر بگویم یکی داستان
که باشد خردمند همداستان.فردوسی.یکی داستان گویم ار بشنوید
همان بر که کارید خود بدروید.فردوسی.در تو نگرفت از هزار یکی
گر چه صدگونه داستان گفتم.عطار. || حکایت گفتن. قصه کردن:
بدان گشت شیروی همداستان
که برگوید آن خوبرخ داستان.فردوسی.بگویم یکی پیش تو داستان
کنون بشنو از گفته باستان.فردوسی.

مثل آوردن

💡 ز دست شوق تو بر سر ندارم آن که توان ز صد هزار یکی را به داستان گفتن

💡 وراست لایق جمشید ملک روی زمین از او توان بنمودار داستان گفتن

💡 که تو شیرین‌تری از آن شیرین که بشاید به داستان گفتن