خیره دل

💡 سپهدار شد خیره دل کآن شنید همیگفت کس زور ازینسان ندید

💡 شبانگاه خیره دل و تیره رای بدی عمرو خفته به بام سرای

💡 چنان دان که کیخسرو آمد بجنگ مکن خیره دل را بدین کار تنگ

💡 شده خیره دل پهلوان زمین همی خواند بر بوم هند آفرین

💡 ببد خیره دل پهلوان ز آن شگفت ببوسیدش وساز رفتن گرفت

💡 به ایران زمین باز کردند روی همه خیره دل گشته و جنگجوی

💡 آن جوان خیره دل، ساعت‌ها به تماشای غروب خورشید در کنار ساحل می‌نشست و در رویاهای عاشقانه خود درباره آینده‌ای روشن غرق می‌شد.

💡 شاعر با کلمات سوزناک خود، تصویر یک خیره دل را ترسیم کرد که تمام وجودش را عشق و اشتیاق به محبوب قدیمی‌اش فرا گرفته بود.

💡 در داستان‌های کلاسیک، معمولاً قهرمان داستان یک خیره دل است که تمام دارایی و آرامش خود را فدای رسیدن به قلب معشوق می‌کند.