لغت نامه دهخدا
خویشتن خواه. [ خوی / خی ت َ خوا / خا ] ( نف مرکب ) خودخواه. خودپسند. آنکه خود را برتر از همه انگارد و همه چیز را برای خود خواهد. متکبر.
خویشتن خواه. [ خوی / خی ت َ خوا / خا ] ( نف مرکب ) خودخواه. خودپسند. آنکه خود را برتر از همه انگارد و همه چیز را برای خود خواهد. متکبر.
خودخواه خودپسند
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 و گفت: جوانمردی آنست که خلق را چون خویشتن خواهی بلکه بهتر.
💡 لیک اگر از خویشتن خواهی خلاص تا شوی در پردهٔ توحید خاص
💡 ره خویشتن خواهی و طمع و کینه بهل، گام زن در ره مهربانی
💡 خویشتن خواه را چه معرفتست شاخه عجب را چه برگ و بر است
💡 تا دوست بدامت اوفتد سیف ازخویش خلاص خویشتن خواه