خود حسابی

خودحسابی. [ خوَدْ / خُدْ ح ِ ] ( حامص مرکب ) انصاف. درست حسابی. || رسیدگی به اعمال و افعال خود:
چنان کشید ملامت ز قدردانی خویش
که خودحسابی تأثیر خودپسندی شد.تأثیر ( از آنندراج ).

انصاف درست حسابی

💡 کرده ایم از خود حسابی نقد بر خود حشر را از حساب درهم و دینار فارغ گشته ایم

💡 خود حسابی شد دلِ آگاه را روزِ حساب دیدهٔ انصاف میزانِ قیامت شد مرا

💡 ز رستخیز نباشد گناهکاران را ز خود حسابی، در دل قیامتی که مراست

💡 اسیران تو بیرون از حساب اند تو هم با خود حسابی کرده باشی

💡 خود حسابی خط پاکی است ز دیوان حساب آنچه امروز توان کرد به فردا مگذار