خوان کرم

خوان کرم. [ خوا / خا ن ِ ک َ رَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) سفره کرم. سفره ای که از روی بخشش و کرم گسترده شود. ( یادداشت بخط مؤلف ):
تو مست خواب غفلتی و ازبرای تو
ایزد فکندخوان کرم در سپیده دم.منوچهری.|| خانه ای که بر همه کس مفتوح و سفره آن همه روزه گسترده باشد. || خوان یغما. ( ناظم الاطباء ).

سفره کرم سفره ای که از روی بخشش و کرم گسترده شود.

💡 چون گذشت آن مجلس و خوان کرم دست او بگرفت و برد اندر حرم

💡 با هر کسی ز خوان کرم بخش و قسمتی است معشوق و ناز و عاشق بیچاره و نیاز

💡 ملک بقا گشاده خوان کرم نهاده طعم طمع تو داده بیش ز قدر حوصله

💡 [ز تیر غمزه خدنگی بکن حوالۀ ما همین بس است ز خوان کرم نوالۀ ما

💡 یا رب سبب حیات حیوان بفرست وز خوان کرم نعمت الوان بفرست

💡 ور ز خوان کرم و نعمت تو زنده گردد دو سه مهمان چه شود