خواب خوش

خواب خوش. [ خوا / خا ب ِ خوَش ْ / خُش ْ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) خواب راحت. خواب امن. خواب عافیت:
غلام چشم آن ترکم که در خواب خوش و مستی
نگارین گلشنش روی است و مشکین سایبان ابرو.حافظ. || رؤیای خوش:
نشنیدی که آن حکیم چه گفت
خواب خوش دید هرکه او خوش خفت.نظامی.

خواب راحت خواب امن

💡 زان پیشتر که چشم بمالم ز خواب خوش در خانه گیردم بتقاضا ز بامداد

💡 تو به خواب خوش و من در غم تو بیدارم به غم فرقتت از دیده ی بیدار بترس

💡 دوش می دیدم به خواب خوش کباب و نان گرم این سعادت را من مسکین مگر بینم به خواب

💡 جهان پر انقلاب و من غریب این دشت پر‌وحشت تو در خواب خوش و بیمار در تاب و تب است امشب

💡 اى مرد، اين همه كه تو گفتى، اللّه، اللّه، سحرها از خواب خوش خويش ‍ گذشتى وبلند شدى و با اين سوز و درد هى گفتى:((اللّه، اللّه، اللّه )) آخر يك مرتبه شد كهتو لبيك بشنوى ؟ تو اگر در خانه هر كس رفته بودى و اين اندازه ناله كرده بودى،لااقل يك مرتبه جوابت را داده بودند. اين مرد ديد ظاهرا حرفى است منطقى !

💡 آنکه دل بر صحبت عمر سبکرو بسته است خواب خوش در سایهٔ مرغ هوایی می‌کند