خط شعاع

خط شعاع. [ خ َطْ طِ ش ُ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) خطوطی که بر گرد آفتاب مرئی می شوند. ( آنندراج ):
خورشید روبروی تو شد در خط شعاع
انگشت در ندامت این کار می گزد.عالی ( از آنندراج ).نازم به آفتاب جمالت که پرتوش
خط شعاع ساخته موی کلاه را.ملا رونقی همدانی ( از آنندراج ).

خطوطی که بر گرد آفتاب مرئی می شوند

💡 سحرگهان‌که شهشاه باختر در چشم به میل خط شعاعی کشید کحل سهر

💡 هست در جولانگه او جاده ها خط شعاع نقش پایش آفتابی بر زمین افتاده است

💡 ز رشک طلعت او کور گشت دیدهٔ مهر از آن ز خط شعاعی به دست مهر عصاست

💡 تا به خاک آستان او بدوزد خویش را تا بد از خط شعاعی رشته زر آفتاب

💡 اگر چه خط شعاعی رود ز شرق بغرب عجب نباشد ار ماه نو کمان دارد

💡 الا تا هست از خط شعاعی در جهان جدول ز مهر چهر رخشان هر سحر در عالم آرایی