خرمن خرمن

خرمن خرمن. [ خ ِ / خ َ م َ خ ِ / خ َ م َ ] ( ق مرکب ) کنایه از زیادی است. کنایه از مقدار فراوان می باشد:
جوجو ستد آنچه دادش ایام
خرمن خرمن همی سپارد.خاقانی.

کنایه از زیادی است کنایه از مقدار فراوان می باشد.

💡 جائی که گهر شناس نبود خرمن خرمن گهر به یک جو

💡 خرمن خرمن شکر زگفتش پیدا دریا دریاگهر به‌کلکش مدغم

💡 در دامن از اشک آتش آلود خرمن خرمن شرار دارم

💡 خرمن خرمن بدید شد عشق از دانهٔ عشق آن یگانه

💡 تا مغز مخالفانش بیند خرمن خرمن به کوه و گردر

💡 دستش نه ببخشد زر، جز خرمن خرمن کلکش نه بپاشد دُر، جز عمان عمان