لغت نامه دهخدا
خربا. [ خ َ ] ( اِخ ) نام موضعی است که بدانجا عمروبن جموع فرودآمد. ( از معجم البلدان ). این نام به صورت خَربی ̍ در منتهی الارب آمده است.
خربا. [ خ ُ ] ( اِ ) نام فارسی حرباء است. جوالیقی می گوید: «خربا» در فارسی بمعنی «حافظالشمس » عربی است. ( از المعرب جوالیقی ص 118 ).
