خدای ترس. [ خ ُ ت َ ] ( نف مرکب ) خداترس. آنکه از خدای ترسد. آنکه از خدا بیم دارد. کنایه از متقی و پرهیزگار: جمشید در اول پادشاهی سخت عادل و خدای ترس بود. ( نوروزنامه خیام ).
- خدای ناترس؛ آنکه از خدای نترسد. بی ایمان. بی دین. ناپرهیزگار.
- ناخدای ترس؛ خدای ناترس:
ای ناخدای ترس مشو آینه پرست
رنج دلم مخواه و منه دل بر آینه.خاقانی.صبرم دهد خدای که آن ناخدای ترس
مست است و بی ملاحظه بیداد می کند.ملا شانی ( از آنندراج ).
خدا ترس آنکه از خدای ترسد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 تا وزارت به حکم نرسی بود در وزارت خدای ترسی بود
💡 و گفت: بر راه راست آن است که از خدای ترسان است. چون ترس برخاست از راه بیوفتاد.
💡 آن نترس خدای ترس خودست تن که در طمع نیک و ترس بدست
💡 و گفت: بر قدر آنکه خدای را دوست داری خلق تو را دوست دارند؛ و بر قدر آنکه از خدای ترس داری خلق از تو ترس دارند؛ و بر قدر آنکه به خدای مشغول باشی خلق به کار تو مشغول باشند و هرکه شرم داشته باشد از خدای در حال طاعت خدای عزوجل، شرم کرم دارد که او را عذاب کند از بهر گناه.
