لغت نامه دهخدا
خدار. [ خ ُ ] ( اِخ ) نام اسپ قتال کلابی است. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
خدار.[ خ َ ] ( ع اِ ) یک نوع گلبنی. || یک قسم نهالی. ( از ناظم الاطباء ). نوعی دوشکی است ( رونهالی ). || نوعی پرده است. ( یادداشت بخط مؤلف ).
خدار. [ خ ِ ] ( ع اِ ) آلتی است که دجر را با لومه جمع میکند. ( از متن اللغة ).
خدار. [ خ ِ ] ( اِخ ) قلعتی بعربستان بوده است که از آنجا تا صنعاء یک روز راه فاصله داشته بعضی آن را «ذوالخدار»و جز آن آورده اند. ( از معجم البلدان ).
