خاره سنگ

خاره سنگ. [ رَ / رِ س َ ] ( اِ مرکب ) سنگ خاره. سنگی که از جنس خاره باشد. صخره. صخره صّماء:
تهمتن یکی خانه از خاره سنگ
برآورده دید اندرآن جای تنگ.فردوسی.بکشتند چندان در آن خاره سنگ
که از خون زمین گشت پشت پلنگ.فردوسی.بسوزد بر ایشان دل خاره سنگ
که نام بزرگی درآمد به ننگ.فردوسی.ز بیم عقابان پولادچنگ
نگردد کسی گرد آن خاره سنگ.نظامی.کمر در کمر کوهی از خاره سنگ
که آورده چون سبزمینا برنگ.نظامی.دوکبک دری دید بر خاره سنگ
به آئین کبکان جنگی بجنگ.نظامی.رهی پیچ بر پیچ تاریک و تنگ
همه راه پر خار و پرخاره سنگ.نظامی.چو بر پشته خاره سنگ آمدم
ز بس تنگی ره بتنگ آمدم.نظامی.بچندین سر تیغالماس رنگ
نسفتند چون سنگی از خاره سنگ.نظامی.

سنگ خاره سنگی که از جنس خاره باشد

💡 همان شیشهٔ می‌ که داری به چنگ نگهدار و مستیز با خاره سنگ

💡 زن آن حرف سخت آمدش خاره سنگ چو آتش زنش، قد خم و سینه تنگ!

💡 رهی دید بر تیغ کهسار تنگ بر آن ره ستودانی از خاره سنگ

💡 نو آیین عروسی در آن جلوه‌گاه برآراست از خاره سنگی سیاه

💡 وگر زاهدی باشد از خاره سنگ درآرم به رقصش به یک بانگ چنگ

💡 بی‌اندازه پیکار جستند و جنگ ندارند از جنگ جز خاره سنگ