حموله

( حمولة ) حمولة. [ ح َ ل َ ] ( ع ص ) بارکش از شتر و خر و مانند آن. ( منتهی الارب ). بار بر آن باشد یا نباشد. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). || شتری که بار میبرد. ( اقرب الموارد ). اشتر بارکش. ( مهذب الاسماء ). || ( اِ ) احمال و اثقال. ( منتهی الارب ).
حمولة. [ ح ُ ل َ ] ( ع اِ ) بارها. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ): گویند: حمولة علیها حُمولة. ( منتهی الارب ). || ( اِ ) ج ِ حِمل. ( اقرب الموارد ). رجوع به حمل شود.
حموله. [ ح َ ل َ ] ( اِخ ) تیره ای از طایفه سهونی ایل چهارلنگ بختیاری. ( جغرافیای سیاسی کیهان ).

حیوان بارکش، چهارپایی برای حمل بار.

[ویکی الکتاب] معنی حَمُولَةً: چارپایان بزرگسال( از این جهت آنها را حموله میخوانند که طاقت برداشتن حمل بار را دارند )
معنی فَرْشاً: خردسالان چهارپایان ( در عبارت "مِنَ ﭐلْأَنْعَامِ حَمُولَةً وَفَرْشاً کُلُواْ "وجه این تسمیه یا این است که از کوچکی مانند فرش زمینند، و یا این است که مانند فرش لگد میشوند و ممکن است هم منظور همان فرش معروف باشد و آنوقت منظور از آیه می شود چهارپایان پ...
ریشه کلمه:
حمل (۶۴ بار)
«حَمُولَة» از مادّه «حَمْل» معنای جمعی دارد، و چنان که علمای لغت گفته اند، مفرد از جنس خود ندارد، و به معنای حیوانات بزرگ باربر مانند شتر و اسب و نظایر آنها است.

💡 زرگان ابوفاضل یکی ازطوایف زرگان از قبایل عرب خوزستان می‌باشد که در ۱۵ کیلومتری اهواز در بخش باوی واقع است که مشتمل بر حموله (،بیت افلیفل بیت ارهیبه بیت سبهان بیت گنی بیت عبد السید بیت ارزیج بیت سلطان و بیت ابریسم) می‌باشد.

💡 حموله یکی از طایفه‌های ایل بختیاری،شاخه چهارلنگ از باب کیان ارثی و یکی از طوایف سهونی می‌باشد.

💡 در این روستا افراد مشغول به کشاورزی و دامپروی میباشند.موفق ترین کشاورز این روستا آقای امیرحسن حموله میباشد که موفق به برداشت صد تن گندم از ده هکتار ارازی روستا شده با توجه به این موفقیت افراد بیشماری برای اموزش نزد ایشان می ایند که این امر سبب گسترش صنعت توریست در این روستا شده

💡 نام قدیمی این روستا ادغیله بوده است. نام روستای دغاغله برگرفته از نام عشیره دغاغله، از طایفه عباده است. دغاغله متشکل از ۳ حموله به نام‌های ببرکه، سعیدات و بیت دیوان می‌باشد.

💡 (حموله ) به معناى چارپايان بزرگسال است، و از اين جهت آنها را حموله مى خوانندكه طاقت برداشتن حمل (بار) را دارند. و فرش به معناى خردسالان آنها است، و وجه اينتسميه يا اين است كه از كوچكى مانند فرش زمينند، و يا اين است كه مانند فرش لگد مىشوند. امر در جمله (كلوا مما رزقكم الله ) نيز مانند امر قبلى تنها براى اباحه خوردنو امضاى حكم عقل به اباحه آن است.