لغت نامه دهخدا
( حفنة ) حفنة. [ ح ُ / ح َ ن َ ] ( ع اِ ) کریشک. مغاک. سوراخ. ( منتهی الارب ). حفرة. ( اقرب الموارد ). || پُرِ دو مشت. ( اقرب الموارد ). || کوه. ( منتهی الارب ). ج، حُفَن.
حفنة. [ ح َ ن َ ] ( ع اِ ) یک مشت از طعام. مشتی از گندم و جو و جز آن. یا دو مشت وقتی که هر دو کف بهم آورده باشند. ( منتهی الارب ). پری یک مشت. مقداری که در کف دستی فراهم کرده گنجد. چیز اندک. || گو کف. ج، حفنات:
مارمیت اذ رمیت فتنه ای
صدهزاران خرمن اندر حفنه ای.مولوی.
