جى ء

[ویکی الکتاب] تکرار در قرآن: ۲۷۸(بار)

💡 كنت فى المسجد و قد جى ء بجنازة فاردت ان اصلى عليها فجاء ابوالحسنالاول - عليه السلام - فوضع مرفقه فى صدرىفجعل يدفعنى حتى اخرجنى من المسجد ثم قال: يا ابابكر ان الجنائز لايصلى عليها فىالسمجد

💡 خداى سبحان بعد از آنكه اين حقيقت (يعنى وصف ارشاد مردم به وسيله وحى ) را در آيهمورد بحث و در بسيارى از موارد كلامش ذكر كرد، از مردانى كهمتكفل اين وظيفه اند تعبيرهائى مختلف كرده، يعنى دو جور تعبير كرده، كه كانه نظيرتقسيم است يكى رسول، و يكى هم نبى، يك جا فرموده: (و جى ء بالنبيين والشهداء).

💡 و از آن جمله مى فرمايد: (و نفخ فى الصور فصعق من فى السموات و من فى الارضالامن شاء اللّه، و نفخ فيه اخرى، فاذا هم قيام ينظرون و اشرقت الارض بنور ربها،ووضع الكتاب و جى ء بالنبيين، و الشهداء و قضى بينهم بالحق و هم لا يظلمون، و وفيتكل نفس ما عملت و هو اعلم بما يفعلون ).

💡 همچنانكه براى متعدد بودن شاهد هم لزومى نيست، پس بايد براى هر امتى شاهدى ازخودشان باشد، چه اينكه آن شاهد پيغمبر آنان باشد، يا غير پيغمبرشان و هيچ ملازمه اىميان شهيد بودن و پيغمبر بودن نيست، همچنانكه آيه (و جى ء بالنبيين و الشهداء)نيز آن را تاييد مى كند.

💡 و نـيـز عـطـفـى كه بر جمله (اشرقت الاءرض بنور ربها) كرده، يعنى جمله (و وضعالكتاب ) و جمله (و جى ء بالنبيين ) و خلاصه كتاب را نهادن و بر طبق آن حكم كردن، و آوردن انبيا و شهدا و صديقين، و داورى به حق، همه عبارتند از همان نور.

💡 ليكن آيه: (و وضع الكتاب و جى ء بالنبيين و الشهداء) كه همه مبعوثين را انبياخوانده، و نيز آيه: (ولكن رسول اللّه و خاتم النبيين ) كه پيامبر اسلام را همرسول و هم نبى خوانده.