لغت نامه دهخدا
جزودان. [ ج ُزْوْ ] ( اِمرکب ) صندوق اجزاء مصحف. ( یادداشت مؤلف ). رَبْعة. ( منتهی الارب ). صندوقی که جزوهای قرآن در آن نهند، یاهرچیزی که جزوات و دفاتر در آن گذارند:
آمد آن شوخ و بر اوراق دلم گردید و رفت
جزودان سینه را از یکدگر پاشید و رفت.محمدسعید اشرف ( از بهارعجم ).
