تهی دستی

تهیدستی. [ ت َ / ت ِ / ت ُ دَ ] ( حامص مرکب ) بی چیزی. فقر. نداری. حالت تهیدست:
دو گوش و دو پای من آهوگرفت
تهیدستی و سال نیرو گرفت.فردوسی.تهیدستی و ایمن از درد و رنج
بسی بهتر از بیم با ناز و گنج.اسدی.چرا امروز چیزی بازپس ننهی
چرا نندیشی از بیم تهیدستی.ناصرخسرو.چو آید رنج باشد، چون شود رنج
تهیدستی شرف دارد بدین گنج.نظامی.بمرد از تهیدستی آزادمرد
ز پهلوی مسکین شکم پر نکرد.سعدی ( بوستان ).مشو اززیردست خویش ایمن در تهیدستی
که خون شیشه را نوشید جام آهسته آهسته.صائب.رجوع به تهیدست و تهی و دیگر ترکیبهای این کلمه شود.

تنگ دستی، ناداری، بی پولی.

بی چیزی تنگدستی فقر بی پولی.

💡 نفس نامی را ز ابر دستت ار باشد مدد تا ابد یابد رهائی از تهی دستی چنار

💡 چگونه قحطی قحطی که از تهی دستی برهن می‌بنهادند می‌کشان ساغر

💡 مستی و تهی دستیت آورد به من من بندهٔ مستی و تهی دستی تو

💡 جانشان از تنگ چشمی با تهی دستی نساخت باز از گل چیده بر طرف گریبان ریختند

💡 زبان لاف هم در مفلسی‌ها بسته می‌گردد تهی دستی درین ویرانه کرد آخر دعاگویم

💡 در زمین صدره فرو رفتم من از شرمندگی از تهی دستی بدستم نیست اکنون ناخنان