لغت نامه دهخدا
ترصدا. [ ت َ ص َ / ص ِ ] ( ص مرکب ) ترنغمه. کسی که صدا و نغمه سیراب داشته باشد. ( آنندراج ). خوش صدا. کسی که صدای دلنشین و گیرا داشته باشد. خوش لحن:
به ترنغمگی در چمن آبشار
نمی افتد ازپایه اعتبار
شده خطبه خوان بلبل ترصدا
گرفته بمنقار در کف عصا.ملا طغرا ( از آنندراج ).