تخلقون

[ویکی الکتاب] معنی تَخْلُقُونَ: خلق می کنید - می سازید(کلمه خلق در اصل به معنای تقدیر و اندازه گیری است)
ریشه کلمه:
خلق (۲۶۱ بار)
«تَخْلُقُون» از مادّه «خلق» است، که گاهی، به معنای آفریدن و ساختن می آید، و گاه، به معنای دروغ گفتن، بعضی از مفسران، تفسیر دیگری برای این جمله ذکر کرده اند، و گفته اند: منظور این است که شما این بتها (این معبودهای قلابی) را با دست خود می تراشید و خلق می کنید (بنابراین «إِفْک» به معنای معبودهای دروغین است و «خلق» به معنای تراشیدن).

💡 انما تعبدون من دون الله اوثانا و تخلقون افكا ان الذين تعبدون من دون اللهلايملكون لكم رزقا فابتغوا عندالله الرزق و اعبدوه واشكروا له اليه ترجعون

💡 انـمـا تـعـبدون من دون الله اءوثنا و تخلقون افكا ان الذين تعبدون من دون الله لا يملكونلكم رزقا فابتغوا عند الله الرزق و اعبدوه و اشكروا له اليه ترجعون(17)

💡 در جاى ديگر نيز مى فرمايد: (انما تعبدون من دون الله اوثانا و تخلقون افكا انالذين تعبدون من دون الله لا يملكون لكم رزقا فابتغوا عند الله الرزق واعبدوه و اشكرواله اليه ترجعون ) (940) در صدر اين آيه سخن از خدايى است كه به انسان روزى(مادى و معنوى ) مى دهد (مبدا فاعلى ) و در پايان آيه نيز سخن از خدايى است كه رجوعانسانها به سوى اوست (مبدا غايى ).

💡 بـعـد از ايـن فـراتـر مى رود و مى گويد: نه تنها وضع اين بتها نشان مى دهد كه معبودنيستند، بلكه شما نيز مى دانيد كه خودتان دروغهائى به هم مى بافيد و نام معبود را براين بتها مى گذاريد (و تخلقون افكا).

💡 و از اينكه فرمود: او بهترين خالق ها است فهميده مى شود كه خلقت تنها مختص به اونيست و همينطور هم هست، چون همانطور كه قبلا هم گفتيم كه خلقت به معناى تقدير است وتقدير يعنى مقايسه چيزى با چيز ديگر و اين اختصاص به خداى تعالى ندارد، علاوه براين، در كلام خود خداى عزوجل خلقت به غير خدا هم نسبت داده شده، آنجا كه فرموده: (و اذتخلق من الطين كهيئه الطير) و نيز فرموده: (و تخلقون افكا).