بیرون نهادن

بیرون نهادن. [ ن ِ / ن َ دَ ] ( مص مرکب ) خارج گذاشتن. رجوع به برون نهادن شود.

خارج گذاشتن

💡 ز حد خویش پا بیرون نهادن بود سر را بباد قهر دادن

💡 چنان دانی مرا در خون نهادن که نتوانم قدم بیرون نهادن

💡 آبروخواهی‌، مقیم آستان خویش باش اشک را از دیده پا بیرون نهادن خواری است

💡 پا ز حد بیرون نهادن قطع پیوند خود است دست کوته می کند ناخن درازی تاک را

💡 پا ز فرمان قضا بیرون نهادن مشکل است هیچ‌کس را ره برون زین حلقه پرگار نیست