بی سپاهی

بی سپاهی. [ س ِ ] ( حامص مرکب ) نداشتن لشکر و سپاه:
کز بی مددی و بی سپاهی
کردم بفریب صلح خواهی.نظامی.رجوع به سپاه و سپاهی شود.

نداشتن لشکر و سپاه

💡 بنتوانی شدن تنها براهی نه کارت راست آید بی سپاهی

💡 بشاه انجم اگر ندادی قبول مهرش لوای نصرت نکشتی او را خلاف عادت به بی سپاهی جهان مسخر

💡 ترا شوکت اگر چه از سپاهست مرا شوکت بود در بی سپاهی

💡 بی سپاهی یاد نامد از منت دوستت خوانم بگو یادشمنت