لغت نامه دهخدا
بزرگ عفو. [ ب ُ زُ ع َف ْوْ ] ( ص مرکب ) آنکه عفو و گذشت او بزرگ باشد. با عفو بسیار:
پاکیزه دین و پاک نژاد و بزرگ عفو
نیکودل و ستوده خصال و نِکوشیَم.فرخی.
بزرگ عفو. [ ب ُ زُ ع َف ْوْ ] ( ص مرکب ) آنکه عفو و گذشت او بزرگ باشد. با عفو بسیار:
پاکیزه دین و پاک نژاد و بزرگ عفو
نیکودل و ستوده خصال و نِکوشیَم.فرخی.
آنکه عفو و گذشت او بزرگ باشد باعفو.
💡 تا نشود خرده خردان بزرگ عفو بزرگان نشود آشکار
💡 گنه باده کشان گرچه بزرگست بزرگ عفو دادار خطا بخش جلیل است جلیل