بداهه پرداز

( ~. پَ ) [ ع - فا. ] (ص فا. ) آن که بدون مقدمه اثری هنری اعم از شعر، موسیقی، نقاشی و همانند آن خلق می کند.

آن که بدون مقدمه اثری هنری اعم از شعر، موسیقی، نقاشی و همانند آن خلق می‌کند.

💡 مقایسه کردن اصوات را می توان با مقایسه ویژگی‌ها با یا بدون توجه به زمان انجام داد. در بعضی موارد مشابهت کلی را می توان با مقادیر نزدیک ویژگیها بین دو صدا ارزیابی کرد. در موارد دیگر که ساختار زمانی مهم است، لازم است که روش های تاب دهی زمانی پویا برای "اصلاح" کردن تفاوت‌های مقیاس های زمانی مختلف رخدادهای صوتی استفاده شوند. یافتن تکرارها و زیردنباله های مشابه رخدادهای صوتی برای کارهایی مانند سنتز بافت و بداهه پردازی ماشین مهم است.

💡 درک‌های ظریف تر، مانند آنچه توسط استفان ناچ مانوویچ در بازی آزاد بیان شده بود: بداهه پردازی در زندگی و هنر، محدودیت‌های فنی و ادراکی نیروی مولد موجود در اعمال خاص هنر را شناسایی می‌کند. به عنوان مثال، در نقاشی، محدودیت‌های فنی مانند: قاب، سطح و پالت، همراه با محدودیت‌های ادراکی مانند: روابط شکل و زمینه و چشم‌انداز، چارچوب‌های خلاقانه ای را برای نقاش فراهم می‌سازد. به همین ترتیب در موسیقی، مقیاس‌های موزون، امضای متر و زمان، به‌طور همزمان با گزینه‌های ابزار و بیان کار می‌کنند تا هم نتایج ویژه ای تولید کنند و هم نتایج نو و تازه ای داشته باشند.