باکلان گلوسیاه

{Phalacrocorax nigrogularis} [زیست شناسی- علوم جانوری] گونه ای آبی از تیرۀ باکلانیان و راستۀ مرغ سقاسانان با منقار قوی و باریک سبزگون که معمولاً از رنگ سرش روشن تر است

گونه‏ای آبی از تیرۀ باکلانیان و راستۀ مرغ‏سقاسانان با منقار قوی و باریک سبزگون که معمولاً از رنگ سرش روشن‏تر است.

💡 باکلان گلوسیاه اغلب در مناطق نیمه‌گرمسیر و گرمسیر درون جزایر داخلی دریا زندگی می‌کند و به صورت گروهی دیده می‌شود. این پرنده روی ماسه‌های ساحلی تخم می‌گذارد. در ایران، در مناطق جنوبی کشور، بومی و به نسبت فراوان است و در جزایر خلیج فارس، همانند جزیره شیدور، تولید مثل می‌کند.

💡 باکلان گلوسیاه ۸۰ سانتیمتر طول دارد و آبزی است. جثهٔ آن اندکی کوچکتر از باکلان بزرگ است و منقارش اندکی بزرگتر از سایر باکلان‌هاست. در فصل تولید مثل در تعدادی از پرهای زیر چشم و گردن، خال‌های سفید پدیدار می‌شود. سر، در پرندهٔ بالغ به رنگ بنفش تیره است. در فصل تولید مثل، روتنه پرنده سبز تیرهٔ براق و منقار آن خاکستری تیره می‌شوند و در انتها و نیم‌نوک پایین به سبز متمایل می‌گردند. باکلان‌های گلوسیاه جوان‌تر اندکی قهوه‌ای‌رنگ هستند و به دلیل نداشتن خال‌هایی در سینه و شکم، با جوجه باکلان‌ها اشتباه می‌شوند.