نوخوک دریایی بی باله

💡 سایرن در یک روستای دورافتادهٔ کوهستانی با نام هانودا [پانویس ۱] آغاز می‌شود، بطوریکه جامعه‌ای کاملاً سنتی و منحصربه‌فرد را شرح می‌دهد. به دنبال یک اختلال در مراسمی مذهبی در جنگل و همچنین زمین لرزه‌های متعدد در روستا در میانه‌های شب باعث می‌شود که روستا در میان زمان و مکان تلاطم کند و همچنین دریایی بی‌نهایت با رنگ قرمز کوهستان را احاطه کرده‌است.

💡 من بی من و بی‌ مایی افتاده بدم جایی تا در بن دریایی بی نام و نشانم کرد

💡 گر کان فضائلی وگر دریایی بی‌راحت خلق باد می‌پیمایی

💡 نقل است که بزرگی گفت: شیخ را به خواب دیدم. گفتم: مرا وصیتی کن. گفت: مردمان در دریایی بی نهایت اند. دوری از ایشان کشتی است. جهد کن تا در این کشتی نشینی و تن مسکین را از این دریا برهانی.

💡 چون دریایی بی سر و بی پا دیدم چندان که برفتم همه دریا دیدم