لغت نامه دهخدا
باطل پرست. [ طِ پ َ رَ ] ( نف مرکب ) آنکه پیرو راه باطل باشد. کافر که باطل پرستد. بیراهه رو. مقابل حق پرست:
سر حق شناسان بر آرم ز خاک
به باطل پرستان در آرم هلاک.نظامی.
باطل پرست. [ طِ پ َ رَ ] ( نف مرکب ) آنکه پیرو راه باطل باشد. کافر که باطل پرستد. بیراهه رو. مقابل حق پرست:
سر حق شناسان بر آرم ز خاک
به باطل پرستان در آرم هلاک.نظامی.
آنکه پیرو راه باطل است
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 آن فلارنساوی باطل پرست سرمه ی او دیده ی مردم شکست
💡 فیض گاهی حق پرستست و گهی باطل پرست از قضا گاهی چنین گاهی چنان افتادهایم