بازد

بازد. [ زُ ] ( اِ ) آنجایی از بازو که دارای گوشت است. ( ناظم الاطباء ).

آنجایی از بازو که دارای گوشت است

💡 طلب دل مکن از زلف که سر می بازد دزد را هرکه شب تار به دنبال شود

💡 آن که جان می بازد و سر درنمی آری منم وان که خون می ریزد و سر برنمی آرم تویی

💡 کسی چه تحفه به بازار روزگار برد؟ که گل ز سردی بازار رنگ می بازد

💡 عشقبازی زیبد آنکس را که جان بازد به عشق ذبح معظم جان او را دیت قربان بود

💡 نبینم بر بساط خوبیت همتا خوش آن عاشق که شطرنج محبت با رخ خوب تو می بازد