گیسوی چنگ

گیسوی چنگ. [ سو ی ِ چ َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از تارهای چنگ. ( آنندراج ) ( از بهار عجم ):
گیسوی چنگ ببرید به مرگ می ناب
تا حریفان همه خون از مژه ها بگشایند.حافظ ( از آنندراج ).دو روزه مهلت باقی به عیش ده شاهی
چو عمر با لب ساغر گذشت و گیسوی چنگ.شاهی سبزواری ( از بهار عجم ).

کنایه از تارهای چنگ

💡 گیسوی زهره را ببرو در برش فکن گو این پلاس گردن چنگ رباب کن

💡 مغنی! بچنگ آر گیسوی چنگ که دارم دلی چون دهان تو ننگ

💡 سوی گیسوی گرهگیر تو مرغ دل من بهوا رفته و در چنگ عقاب افتاده

💡 او گرفته حلقۀ مسجد به چنگ من گرفته روز و شب گیسوی چنگ

💡 هر دم ز بزم عیش نهم رو به راه زهد بازم کمند گیسوی چنگ از قفا کشد

💡 شاهدان بزم را گیسوی چنگ بستن اندر گیسوان بدرود باد